Trilotab 60mg Kauwtabl Honden 30

Een nauwkeurige diagnose van hyperadrenocorticisme is essentieel. Als er geen duidelijke respons op de behandeling is, moet de diagnose opnieuw worden geëvalueerd. Dosisverhogingen kunnen nodig zijn. Dierenartsen moeten zich ervan bewust zijn dat honden met hyperadrenocorticisme een verhoogd risico lopen op pancreatitis. Dit risico neemt mogelijk niet af na behandeling met trilostaan. Speciale voorzorgsmaatregelen voor veilig gebruik bij de doeldiersoort(en): Aangezien de meeste gevallen van hyperadrenocorticisme worden gediagnosticeerd bij honden tussen de 10 en 15 jaar oud, zijn er vaak andere pathologische processen aanwezig. Het is met name belangrijk om gevallen te screenen op primaire leveraandoeningen en nierinsufficiëntie, aangezien het diergeneesmiddel in deze gevallen gecontra-indiceerd is. Vervolgens moet er tijdens de behandeling nauwlettend worden gemonitord. Speciale aandacht moet worden besteed aan leverenzymen, elektrolyten, ureum en creatinine. De aanwezigheid van diabetes mellitus en hyperadrenocorticisme samen vereist specifieke monitoring. Indien een hond eerder is behandeld met mitotaan, is de bijnierfunctie verminderd. Ervaring uit de praktijk suggereert dat er een interval van ten minste een maand moet zitten tussen het stoppen met mitotaan en de introductie van trilostaan. Nauwgezette monitoring van de bijnierfunctie wordt geadviseerd, aangezien honden gevoeliger kunnen zijn voor de effecten van trilostaan. Het diergeneesmiddel moet uiterst voorzichtig worden gebruikt bij honden met reeds bestaande anemie, aangezien verdere verlagingen van hematocrietwaarde en hemoglobine kunnen optreden. Regelmatige monitoring is noodzakelijk. De tabletten zijn voorzien van een smaakje. Om te voorkomen dat ze per ongeluk worden ingenomen, moeten de tabletten buiten het bereik van dieren worden bewaard.

Speciale voorzorgsmaatregelen te nemen door de persoon die het diergeneesmiddel aan de dieren toedient: Per ongeluk innemen van het diergeneesmiddel kan gastro-intestinale effecten veroorzaken, zoals misselijkheid en braken. Vermijd contact van hand tot mond. Om te voorkomen dat een tablet per ongeluk wordt ingenomen, vooral door een kind, moeten ongebruikte tabletdelen worden teruggeplaatst in de blisterverpakking en het doosje, en zorgvuldig uit de buurt van kinderen worden gehouden. Gedeeltelijk gebruikte tabletten moeten bij de volgende toediening worden gebruikt. In geval van accidentele inname dient onmiddellijk een arts te worden geraadpleegd en de bijsluiter of de verpakking te worden getoond. Handen wassen na gebruik met zeep en water. Trilostaan kan de testosteronsynthese verminderen en heeft anti-progesterone eigenschappen. Vrouwen die zwanger zijn of zwanger willen worden, moeten contact met het diergeneesmiddel vermijden. Het diergeneesmiddel kan huid- en oogirritatie veroorzaken. Na contact van het diergeneesmiddel met de ogen of de huid, wassen met veel water. Raadpleeg een arts als de irritatie aanhoudt. Dit diergeneesmiddel kan overgevoeligheidsreacties veroorzaken. Personen met een bekende overgevoeligheid voor trilostaan moeten contact met het diergeneesmiddel vermijden. Als u allergische symptomen ontwikkelt, zoals huiduitslag, zwelling van het gezicht, de lippen of ogen na blootstelling aan het diergeneesmiddel, dient een arts te worden geraadpleegd en de bijsluiter of het etiket te worden getoond. Dracht en lactatie: Niet gebruiken tijdens dracht en lactatie. Vruchtbaarheid: Niet gebruiken bij fokdieren. Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie: De mogelijkheid van interacties met andere geneesmiddelen is niet specifiek onderzocht. Aangezien hyperadrenocorticisme vaak voorkomt bij oudere honden, zullen veel honden gelijktijdig medicatie krijgen. In klinische studies werden geen interacties waargenomen. Er moet rekening worden gehouden met het risico op het ontstaan van hyperkaliëmie als trilostaan wordt gebruikt in combinatie met kaliumsparende diuretica of ACE-remmers. Het gelijktijdige gebruik van dergelijke geneesmiddelen dient te worden onderworpen aan een risico-batenanalyse door de dierenarts, aangezien er enkele meldingen zijn geweest van sterfgevallen (waaronder plotselinge dood) bij honden bij gelijktijdige behandeling met trilostaan en een ACE-remmer.

Voor de behandeling van hypofyse- en bijnierafhankelijk hyperadrenocorticisme (ziekte en syndroom van Cushing) bij honden.

Per tablet:

Werkzame bestanddelen:

• Trilostaan...............................................60 mg

Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie: De mogelijkheid van interacties met andere geneesmiddelen is niet specifiek onderzocht. Aangezien hyperadrenocorticisme vaak voorkomt bij oudere honden, zullen veel honden gelijktijdig medicatie krijgen. In klinische studies werden geen interacties waargenomen. Er moet rekening worden gehouden met het risico op het ontstaan van hyperkaliëmie als trilostaan wordt gebruikt in combinatie met kaliumsparende diuretica of ACE-remmers. Het gelijktijdige gebruik van dergelijke geneesmiddelen dient te worden onderworpen aan een risico-batenanalyse door de dierenarts, aangezien er enkele meldingen zijn geweest van sterfgevallen (waaronder plotselinge dood) bij honden bij gelijktijdige behandeling met trilostaan en een ACE-remmer.

1. Bijwerkingen Doeldiersoort(en): Hond. Zelden (1 tot 10 dieren/10.000 behandelde dieren): Ataxie, spiertrilling Hypersalivatie, opgeblazen Algemene huidreactie Onbepaalde frequentie (kan niet worden geschat op basis van de beschikbare gegevens) Bijnieraandoeningen, hypoadrenocorticisme1,2 en de ziekte van Addison3 Plotselinge dood Lethargie4 , anorexie4 Braken4 , diarree4 1 : Klinische verschijnselen die geassocieerd worden met iatrogene hypoadrenocorticisme, waaronder zwakte, lethargie, anorexie, braken en diarree (vooral als het monitoren niet voldoende is, zie rubriek 'Dosering voor elke diersoort, toedieningswijzen en toedieningswegen'. Klinische verschijnselen zijn over het algemeen reversibel binnen een variabele periode na het staken van de behandeling). 2 : Mogelijk gevolg van bijniernecrose. 3 : Acute Addisoncrisis (collaps) (zie rubriek 'Speciale waarschuwingen' onder 'Overdosering'). 4 : Zonder bewijs van hypoadrenocorticisme. Corticosteroïd onttrekkingssyndroom of hypocortisolemie moet onderscheiden worden van hypoadrenocorticisme door evaluatie van serumelektrolyten. Subklinische nierdisfunctie kan zichtbaar worden door behandeling met het diergeneesmiddel. Behandeling kan artritis zichtbaar maken als gevolg van een verlaging van de endogene corticosteroïdenspiegels. Het melden van bijwerkingen is belangrijk. Op deze manier kan de veiligheid van een diergeneesmiddel voortdurend worden bewaakt. Indien u bijwerkingen vaststelt, zelfs wanneer die niet in deze bijsluiter worden vermeld, of u vermoedt dat het geneesmiddel niet heeft gewerkt, neem dan in eerste instantie contact op met uw dierenarts. U kunt bijwerkingen ook melden aan de houder van de vergunning voor het in de handel brengen met behulp van de contactgegevens aan het einde van deze bijsluiter of via uw nationale meldsysteem: adversedrugreactions_vet@fagg-afmps.be

Niet gebruiken bij dieren met primaire leveraandoeningen en/of nierinsufficiëntie.

Niet gebruiken bij overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor één van de hulpstoffen.

Dracht en lactatie: Niet gebruiken tijdens dracht en lactatie. Vruchtbaarheid: Niet gebruiken bij fokdieren.

Oraal gebruik. Eenmaal daags toedienen bij de maaltijd. De startdosering voor behandeling is ongeveer 2 mg trilostaan/kg lichaamsgewicht, gebaseerd op beschikbare combinaties van (gedeelde) tabletten. Deze tabletsterkte is daarom niet geschikt voor honden lichter dan 7,5 kg. De dierenarts moet de dosis titreren volgens de individuele respons, zoals bepaald door monitoring (zie hieronder). Als een dosisverhoging noodzakelijk is, gebruik dan combinaties van (gedeelde) tabletten om de eenmaal daagse dosis langzaam te verhogen. Een breed scala aan deelbare tabletten maakt een optimale dosering voor de individuele hond mogelijk. De dierenarts moet de laagste dosis toedienen die nodig is om de klinische verschijnselen onder controle te houden. Als de klinische verschijnselen niet voldoende onder controle zijn gedurende een volledige periode van 24 uur tussen de toedieningen, moet de dierenarts overwegen om de totale dagelijkse dosis met maximaal 50% te verhogen en gelijk te verdelen over ochtend- en avonddoseringen. Voor een klein aantal dieren kunnen doseringen nodig zijn die aanzienlijk hoger zijn dan 10 mg per kg lichaamsgewicht per dag. In deze situaties moet passende aanvullende monitoring worden uitgevoerd door de voorschrijvende dierenarts. Monitoring: Er moeten door de dierenarts monsters worden genomen voor biochemie (inclusief elektrolyten) en een ACTH-stimulatietest voorafgaand aan de behandeling, en vervolgens 10 dagen, 4 weken, 12 weken en daarna elke 3 maanden na de eerste diagnose en na elke dosisaanpassing. Het is noodzakelijk dat de ACTH-stimulatietests 4 - 6 uur na de toediening worden uitgevoerd om een nauwkeurige interpretatie van de resultaten mogelijk te maken. Toediening in de ochtend verdient de voorkeur omdat dit uw dierenarts in staat stelt om de monitor-testen 4-6 uur na toediening van de dosis uit te voeren. Regelmatige beoordeling van de klinische voortgang van de aandoening moet ook worden uitgevoerd op elk van de bovengenoemde tijdstippen. In het geval van een niet-stimulerende ACTH-stimulatietest tijdens de monitoring moet de behandeling gedurende 7 dagen worden gestopt en vervolgens opnieuw worden gestart met een lagere dosis. De dierenarts moet de ACTH-stimulatietest na nog eens 14 dagen herhalen. Als het resultaat nog steeds niet-stimulerend is, moet de dierenarts de behandeling stoppen totdat de klinische verschijnselen van hyperadrenocorticisme terugkeren. De dierenarts moet de ACTH-stimulatietest een maand na het hervatten van de behandeling herhalen.